ఒకానొక కలంస్నేహ

పదాలు పెదాలు
అదేమిటో, కొన్ని పనులు నేను ఎప్పటికీ చేయలేను. ‘కలంస్నేహం’ అందులో ఒకటి.
‘చాలా ఏళ్ల తర్వాత నా కలం స్నేహితుడిని కలిశాను’
‘మా కలం స్నేహం ఇప్పటికీ కొనసాగుతోంది’
‘పెళ్లి చేసుకోవడానికి ముందు, వాళ్లిద్దరూ కలం స్నేహితులట’
... ఇలాంటివి అరుదుగానైనా మన చెవిన పడకుండా ఉండవు. పైగా ప్రపంచమంతా స్ర్తీలు, పూలు తప్ప ఇంకేమీ లేవని నమ్మే వయసులో పడితే!

అదుగో అలాంటి ఏదో ఒక క్షణంలో నాకూ ఆ తెగులు సోకింది. దిగులు మొద లైంది. నాకెందుకుండవీ కలం స్నేహాలు?
అర్జెంటుగా నేనిప్పుడు ఒక కలంస్నేహం సంపాదించుకోవాలి. దానికి నేను పెట్టుకున్న నిబంధనలు మూడు.

1. కచ్చితంగా అమ్మాయితోనే చేయాలి.
2. ఆమె పేరు అందంగా ఉండాలి (పేరు అందంగా ఉంటే, మనిషీ అందంగా ఉంటుందేమోనన్న భ్రమ.).
3. ఆమె నాకంటే చిన్నదై ఉండాలి (ఎలాగూ రేప్పొద్దున ప్రేమలో పడతాము, పెళ్లి చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది, కాబట్టి ఇబ్బంది రాకుండానన్నమాట.).

సిద్దిపేట డిగ్రీ కాలేజీలోని రీడింగ్ రూమ్‌లోని న్యూస్‌పేపర్లూ, మ్యాగజైన్లలోని కలంస్నేహాల శీర్షికలన్నీ గాలించి, వడగట్టి, ఒకట్రెండు పేర్ల దగ్గర కాస్త మీమాంస పడి, చిట్టచివరకు తేల్చిన అమ్మాయి...
సుభాషిణి.
వయసు 18. గోవా.
గోవాలో ఉండే అమ్మాయికి తెలుగొచ్చి ఉంటుందా?
తెలుగు పేపర్లో పడింది కాబట్టి, వచ్చే ఉండాలి.

ఇక, ఆమెకో సుదీర్ఘ ఉత్తరం రాశాను. బహుశా, ఏ మగవాడూ ఇంకో అమ్మాయికి అలా రాయకూడదు, కనీసం మొదటి ‘పరిచయం’లో. చారిత్రక తప్పిదం!
సారాంశం ఏమిటంటే: నేను ఫలానా. ఒక అమ్మాయితో కలంస్నేహం చేయాలనుకోవడం తప్పే కావొచ్చు. అయినా నీతో నేను ఎందుకు స్నేహం చేయాలనుకుంటున్నానంటే, అపోజిట్ సెక్స్ పట్ల ఉండే ఆకర్షణ వల్ల.

... ఆ అమ్మాయికి ఆ ఉత్తరం చేరిందో లేదో తెలియదు. ఆమె ఒకవేళ చదివుంటే ఏమనుకుందో తెలియదు. ఫలితం మాత్రం, రాని ప్రత్యుత్తరం.
ఎదురుచూసీ చూసీ... విసిగీ విసిగీ...
కారణం ఏదైనా, జవాబివ్వనంత పొగరు- ఏ అమ్మాయికీ, ఆ మాటకొస్తే ఏ మనిషికీ ఉండకూడదనుకుంటాను.
ఇంకంతే!
అక్కడితో ఆ అధ్యాయం సమాప్తం.

సుమారు ఓ పదేళ్ల తర్వాత కలిగిన జ్ఞానోదయం ఏమిటంటే:
(కలిగినా చేసిందేమీ లేదనుకోండి.)
అసలు నిన్ను అంత ‘ఓపెన్’గా ఎవడు ఉండమన్నాడూ!
నీ నిజాయితీ తగలెయ్య!
జీవితంలో ఏ విషయంలోనూ లేని స్పష్టత, నాకు అమ్మాయిలతో స్నేహాల విషయంలో ఉండింది. అందువల్లే అన్యాయమైపోయాను.

ఎందుకు వీళ్లకు చేరువ కావడానికి కొంత హిడెన్ ఎజెండా అవసరం అవుతోంది? ఎందుకు వీళ్లు కొంత మాయ చేయాల్సిన పరిస్థితి కల్పిస్తారు?
నువ్వేమీ వినట్లేదుకదా, సుభాషిణీ!
- పూడూరి రాజిరెడ్డి
(జి.శ్రీనివాసరావు ‘ద మ్యాజిక్ ఆఫ్ ద మిడిల్స్’ చదువుతుండగా...)